تبلیغات
" شور ِ شیرین " به سر هر که فتد کوه کن است...

           " شور ِ شیرین " به سر هر که فتد کوه کن است...
                                       ذلت بر ما شد حرام ماییم و شور مدام ماییم و راه اسلام همچون شهیدان... 
قالب وبلاگ
نظر سنجی
از کجا با این وبلاگ آشنایی دارید؟وچقدر سر می زنید؟











حمایت می کنیمــ...
 

جهت دریافت برنامه های رادیو افسران کلیک کنید

مدافعان حرم

سلام علیکم و رحمت الله...

شاید برای خیلی از ما سوال باشه که چرا نمازصبح بیدار نمی شیم

و آیا این قضیه ربطی به سلب توفیق داره؟

یعنی آیا این یک تنبیهیه از طرف خدا یا ....

(این حرف ها میتونه یکی از دلایلش باشه...)

ولی حواسمون باشه تا وقتی نمازامون رو سر وقت نمیخونیم؛ به سختی میتونیم به خودمون بگیم مسلمان

ومنتظر آثار واقعی اسلام و ایمان تو قلب و روحمون باشیم...(منبر دیگه بسه!)



فضیلت سجده و شب زنده‌داری


دو چیز است که سبب ریزش گناهان می‌شود: یکی بیماری، دوم سجده. در روایت آمده است که اگر کسی مدتی به سجده برود و شکراً لله بگوید، مخصوصاً بعد از خواندن نماز شب، اگر ده یا پانزده دقیقه در حال سجده بماند، این کار او سبب ریزش گناهان می‌گردد، پس همانطور که باد پاییزی سبب ریزش برگ‌ها می‌شود، سجده هم گناهان انسان را می‌ریزاند. انسان وقتی به سجده می‌رود،  احساس سبکی می کند.


پیامبر خدا (ص) در خطبه شعبانیه خطبه‌ای که پیامبر(ص) در آخرین جمعه ماه شعبان ایراد کردند، فرمودند: گناه، پشت شماها را سنگین کرده، پس در ماه رمضان روزه بگیرید و عبادت کنید تا از سنگینی گناهان بیرون بیایید.


کسانی که به سختی برای خواندن نماز صبح از خواب بر می‌خیزند و طوری می‌خوابند که انگار کوهی بر رویشان افتاده، اینها پشتشان از بار گناه سنگین شده است. طلبه‌ای که پدرش او را برای نماز صبح بیدار کند، اصلاً به درد طلبگی نمی خورد، حالا برای نماز شب اشکال ندارد، البته بهتر است اول طلبه بیدار شود بعد پدر.


نباید به عقل اندک خویش مغرور شد!


دعا برای رسیدن به کمال است نه ثواب. اگر متن فارسی دعاهایی که در مفاتیح الجنان آمده را بخوانید، متوجه می‌شوید که دعا برای دستیابی به کمال می‌باشد. آنجایی که امام چهارم (ع) در دعای خود به خداوند عرضه می‌دارد که: «خدایا، آیا در میان بندگانت کسی از من بدتر هم هست؟» این سخن امام کمال است. یعنی انسان به عمل اندک خودش مغرور نگردد و دچار عُجب نشود و با خود بگوید: در جایی که معصوم (ع) این گونه می‌فرماید، من کی هستم که به دو رکعت نافله شبم مغرور شوم؟


یا وقتی امام (ع) در دعای ابوحمزه ثمالی عرض می‌کند: «خدایا، اگر من در همین حال بمیرم چه کنم؟» این درس اخلاق است. آیت‌الله خوانساری با آن مقام والایی که داشتند می‌فرمودند: «در حال رفتنم،‌ اما دستم خالی است.» ایشان کسی بود که امام (ع) درباره‌شان فرمودند: «آیت الله خوانساری مرجع متقین بود، صاحب نفس قدسیه بود.» زمانی درباره عدالت ایشان از امام (ع) سوال کردند، امام در پاسخ فرمودند: «ما در عصمت ایشان مشکوکیم، شما از عدالتش می‌پرسید؟»


من در عمرم ندیدم که مرجعی این قدر بی هوا باشد؛ اما با این حال ایشان می‌فرمودند: «من در حال رفتنم ولی دستم خالی است و فقط به یک چیز چشم امید دوخته‌‌ام، آن هم این است که هر جا روضه‌ای بود می‌رفتم و گریه می‌‌کردم.»


پ.ن: فاطمیه نزدیکه... این جمله هر روز تو گوشم زنگ میزنه...از فاطمیه تا محرم چه کار کردیم؟! از سوگواری پسر تا عزای مظلومانه مادر چه فتح الفتوحی کردیم که واقعا دل این خانواده کرم شاد بشه؟!حیف که امید تنها دارایی یک انسانه... حیف!

پ.ن2:
خودم دیگه شاید خیلی کمتر بنویسم شاید هم اصلا.

پ.ن 3: خدایا به حق اون بندگان پاکی که این وبلاگ رو می خونن ناپاکاشونو پاک کن!(
پاکش کن ؛ بعد خاکش کن)

التماس دعا همین




برچسب ها: آیت الله مجتهدی، نماز صبح، بیدار شدن، گناهان،
[ چهارشنبه 7 اسفند 1392 ] [ 08:52 ب.ظ ] [ نصیر ]
.: Weblog Themes By Salehon.ir :.
درباره وبلاگ


خوبی تعلق به جایی یا کسی ندارد! یا به عبارتی:مؤمن در هییییچ چارچوبی نمی گنجد

طراح قالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب